Prof. Eberhard Makosz

Data: 12.12.2019 r., godz. 08.39    Liczba odwiedzających: 190
Inicjatywa upamiętnienia twórcy nowoczesnego sadownictwa w formie popiersia
Informujemy, iż Towarzystwo Rozwoju Sadów Karłowych z Lublina zwróciło się do Wójta i Rady Gminy Belsk Duży z inicjatywą upamiętnienia osoby prof. Eberharda Makosza, twórcy nowoczesnego polskiego sadownictwa, który przyczynił się do rozwoju sadów karłowych na terenie m.in. naszej gminy. Rada Gminy poprzez głosowanie w dniu 3.12.2019r. zajęła pozytywne stanowisko co do inicjatywy upamiętnienia profesora w formie popiersia usytuowanego na niezagospodarowanym terenie sąsiadującym z budynkiem Urzędu Gminy. Inwestycja miałaby zostać sfinansowana w całości ze środków własnych członków Towarzystwa po uzgodnieniu z Radą Gminy wyglądu i wymiarów popiersia.

Poniżej przybliżamy Państwu sylwetkę Prof. Eberharda Makosza.

Eberhard Makosz (ur. 23 marca 1932 w Lichyni, zm. 29 maja 2018) – polski sadownik, nauczyciel akademicki, profesor nauk rolniczych.

Odebrał wiele nagród i odznaczeń wśród których znalazły się: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Absolwent Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (1965). W 1970 uzyskał stopień doktora, habilitował się w 1983. W 1997 otrzymał tytuł profesora nauk rolniczych.

W latach 1956–1983 pracował w Sadowniczym Zakładzie Doświadczalnym w Brzeznej, później do 1988 był wicerprezesem Wojewódzkiego Związku Spółdzielni Ogrodniczych w Nowym Sączu. Jako nauczyciel akademicki związany z Akademią Rolniczą w Lublinie, gdzie organizował Katedrę Nasiennictwa i Szkółkarstwa Ogrodniczego oraz kierował Katedrą Ekonomiki Ogrodnictwa. Pracował również w Centralnym Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Ogrodnictwa.

W pracy naukowej specjalizował się w zagadnieniach z zakresu ekonomiki ogrodnictwa i rolnictwa, sadownictwie i szkółkarstwie. Był członkiem m.in. Międzynarodowego Towarzystwa Nauk Ogrodniczych, Polskiego Towarzystwa Nauk Ogrodniczych i Towarzystwa Rozwoju Sadów Karłowych, a także honorowym członkiem Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich Polskiej Akademii Nauk. Publikował prace naukowe poświęcone nowoczesnym technologiom w polskim sadownictwie. Współpracował m.in. z miesięcznikiem „Hasło Ogrodnicze”.

Autor ponad 600 publikacji, głównie z zakresu ekonomiki sadownictwa, w tym 55 oryginalnych prac naukowych, 1 podręcznika, 5 książek i 10 broszur o tematyce sadowniczej i szkółkarskiej, 53 doniesień naukowych i ok. 480 artykułów popularnonaukowych. Promotor 40 prac magisterskich i 8 przewodów doktorskich. Organizator 55 ogólnopolskich i międzynarodowych konferencji i seminariów sadowniczych i szkółkarskich w Lublinie i w Limanowej, około 1000 szkoleń dla sadowników, 30 wyjazdów szkoleniowych sadowników i szkółkarzy polskich do różnych krajów świata m.in. Stany Zjednoczone, Indie, Japonia, Iran, Kanada, Chiny, Brazylia.

Pochowany na cmentarzu w Brzeznej koło Nowego Sącza.

Źródło: Wikipedia/UP
Foto: Jagodnik.pl